اللهمَّ صلِّ و سَلِّم و زِد و بارِک علي صاحبِ الدَّعوَةِ النَّبَويَّةِ، والصّولَةِ الحَيدَريّةِ، والعِصمَةِ الفاطِميَّةِ، والحِلمِ الحسَنيَّةِ، والشُّجاعَةِ الحُسَينيَّةِ، والعِبادَةِ السَّجّاديَّةِ، والمَآثِرِ الباقِريَّةِ، والآثارِ الجَعفَريَّةِ، والعلومِ الکاظِميَّةِ، والحُجَجِ الرَّضَويَّةِ، والجودِ التَّقَويَّةِ، والنَّقاوَةِ النَّقَويَّةِ، والهَيبَةِ العَسکريَّةِ، والغَيبَةِ الإلهيَّةِ، اَلقائمِ بِالحَقِّ، والدّاعي إليَ الصِّدقِ المُطلَقِ، کَلِمَةِ اللهِ و أمانَ اللهِ و حُجَّةِ اللهِ، اَلغالبِ بِأمرِ اللهِ، والذّاب

مولای من! رازهایت را با که می گویی؟ آیا شما نیز همچون جدتان با چاه نجوا می کنید. مولای من! سالهاست که تنهای تنهایید، همچون امیرالمومنین حضرت علی(علیه السلام) که در میان فوج فوج انسان نماها هیچ کس را نمی توانستند بیابند که با او درد دل کنند. دردها و غمهایی که همین ما بر وجود شما نشانده ایم. ظلمها، آهها، بی عدالتیها. آخر برای همین است که وجود مقدس پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم)، غار تنهایی حرا را و مولایمان حضرت علی(علیه السلام) چاه را بهتر از هر چیزی و هر کسی برای درد دل مناسب می دیدند. یامولا! رازها و دردهایی بر دل شما سنگینی می کند که تنها و تنها خداست

از زبان انگشتر حضرت شنيده ايد كه مي گويند بعضي ها و يا بهتر بگويم بعضي چيزها چه عاقبت به خيرشده اند و چه تو فيقاتي بدست أورده اند.اري من نيز شامل اين توصيف مي شؤم. من انگشتري هستم در دستان مبارك منجي قطب عالم ,اقايم را مي گويم.گاه دلم از اين همه تنهايي وصبوري ايشان به درد مي ايد و مي خواهم فرياد براورم و بگويم اي عالم اي مرده هاي به ظاهر زنده بيايد بيايد وسرورم را از غربت و تنهايي و رنجي كه ساليان سال همراهشان است نجات دهيد. صداي غمناكش و ضربان قلبش را هنگامي كه ظلمها و إشكهاي مظلومين را مي شنوند هنگامي كه أهي از سو سوي

بسمه تعالياي محبوب دلها،مولاي من حضور گرمتان را دركنارم احساس ميكنم،چه بسيار كه در كشاكش زندگي سخت دوران غيبتتان،ناتوان و حيران انبوهي از سئوالات بي جواب ، بلكه نه!حتي با بودن جواب اما قاصر از بيان در قلبم و ذهنم و حتي چون بغضي در گلويم انباشته است؛و چنان با خود در گيرم و دنبال دليل و برهان كه فرزندان دلبندم را در اين هياهوي سر در گمي مجاب كنم.اما سخت است،چرا كه در اين وادي منش ومرام شما چنان با سلايق و منافع كساني به ظاهر از شما اما به واقع دور از شما آميخته كه توانم را براي إثبات كم رنگ مي نمايد.چه مهربان مولايي هستيد كه در اين بيچارگي به ياد ياري شما

سلام برتوای منجی بشریتسلام برتوای خورشیدی که در پشت ابرگناهان امت پنهان شده ای و در غربت و تنهایی نظاره گر تمام لحظات زندگی ما هستی،سلام برتو ای عزیزدل زهرا تویی که مادرت در آن لحظه های سهمگین غمبار در میان شعله های آتش بادلی شکسته و رنجور از جهل مردمان و فتنه انگیزی دنیای فانی و بی رحم تو را صدا میزد و میگفت:(ای مهدی من!کی خواهی آمد تا انتقام مرا از ظالمان و غاصبان روسیاه روزگار بگیری؟)سلام برتوای شمشیردر غلاف علی ای کسی که امیرالمومنین آرزومند دیدار توست و دعامیکند برای لحظه ای که تو بیای و با ذوالفقارحیدری انتقام پدرت را از دشمنانش بگیریسلام برتو

السلام علیک یا ربیع الانام و نضرة الایامای برکت دهنده ی زمین من!امسال باخویش عهدکرده ام که هرگز در سرزمین قلبم بذری نکارم...هیچ بذری به جز بذر محبت تو, تورا که آرزویی شده ای برای من نه بذر محبت دنیا, نه بذر محبت مال,نه بذر... هیچکدام آری هیچکدام را نخواهم کاشت... من تنها بذرعشق تورا کشت خواهم کرد که در بذرعشق تو عصاره ی تمام خوبی ها و پاکی ها و راستی های عالم را دیده ام... وآنگاه تاهمیشه تاآن هنگام که نفسی هست برایم که اگربی یاد تو باشد خداکند که نباشد به انتظار رویش بذرهای عشق خواهم ماند و میدانم که تو مهربان آقای من, به لطف وعنایت لایتناهی خویش تمامی بذرهای

ای محبوب دل ها
انتظار را چشیده ام ومنتظر رادیده ام
چه می شود اگر امروز را فقط منتظر آمدن امامم باشم؟
چه می شود بشینم ومانند مادری نگران ازدیر کردن فرزندش ,برای هرچه زودتر آمدن امامم دعا کنم گویی تا چند لحظه دیگر......
ویالااقل تا آخر امروز او می آید.....
شاید بتوانم حال مولا رادراین گذر قرن ها حس کنم ....
مولای من حضور گرمتان رادر کنارم احساس می کنم وهمواره برای فرج ظهورتان دست به سوی خالقم برمی دارم و می گویم.....
(اللهم العجل الولیک الفرج)